MAMY do pogadania

Podsumowanie.  Robisz jakieś? - czy w pośpiechu zasypiasz, bo przecież jutro nowy dzień... Żyjesz z dnia na dzień...ile to już dni...przestałeś liczyć,  bo i po co, skoro wszystko toczy się w kółko.

Takie moje przemyślenia na temat rymów klecenia

Nickelback - What Are You Waiting For?  Uwielbiam tę piosenkę. Pierwszy raz usłyszałam ją chyba dokładnie 2 lata temu.  Pamiętam jak dziś, jak oszalałam na punkcie słuchania Rock Radia.  Co ja tam wtedy słyszałam;) Pamiętam, jak zblokował się player radia i zamiast playlisty pojawiły się napisy  - tytuły tej piosenki, jeden pod drugim WHAT ARE YOU WAITING FOR.... Oczywiście w radiu leciała ta niesamowita piosenka... Poczułam się jak w jakimś filmie - oto właśnie na ekranie mojego komputera  ktoś pyta - na co czekasz? a ja?  nadal czekam nie wiadomo na co...

Czasem usłyszymy o jedno słowo za daleko. Zaboli. Wkurzy. Zdezorientuje. Nawet nie mamy ochoty odpowiedzieć, choć w głowie zakłębią się tysiące niedopowiedzianych myśli. Wszystkie słuszne. Wszystkie prawdziwe...tak samo jak prawda, którą właśnie usłyszeliśmy. Chciałabym nie raz usłyszeć taka prawdę, ale niestety otaczają nas nieprawdziwi ludzie, którzy zazwyczaj mówią nam, to co chcemy usłyszeć, a nie to co mają do powiedzenia. Ale my tak wolimy, Bo prawda boli. Zwłaszcza, jak usłyszymy ją od kogoś, kto postępuje jak my. Przecież sami umieliśmy to postępowanie nazwać po imieniu. Nie bolało. To dlaczego nas tak zabolało? Bo tacy jesteśmy. Bo odkrywamy nasz cień. Jak byłam małą dziewczynką biegałam zapłakana po podwórku tupiąc nogami. W końcu tato zapytał o co chodzi, a ja cała we łzach odpowiedziałam, że nie mogę odczepić swojego cienia. Wtedy jako dziecko, nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo symboliczne było to zdarzenie. Ale wtedy zrozumiałam, że nie można odcz...

Mam teraz mnóstwo wolnego czasu. Życie mnie zatrzymało, bo się za szybko rozpędziłam. Wszystko mówiło - odpocznij, a ja nie, nie słuchałam. Biegłam, choć każdy pytał - a dokąd tak, dokąd, a po co, dlaczego?... photo by Pawel Gegotek

Właśnie dojrzałam na czyjeś stronie, że ktoś cytuje moje przemyślenia...jeszcze jakiś czas temu wkurzyłabym się niezmiernie - bo jakże to tak - bez podania autora? Przecież te kilka wersów to moje dzieło, a ktoś robi wrażenie, jakby to on, ona w tym przypadku...:)

Dawno nic nie pisałam, choć dzieje się u mnie mnóstwo. Taka zwykła pogoń za życiem 3D, nawet nie mam czasu, by się nad tym zastanowić, czy biegnę w dobrym kierunku. Na szczęście aniołowie czuwają i od czasu do czasu zsyłają nam wiadomość.

Zielona choinka na święta Każdy lubi Każdy pamięta choinkę gdy lat miał kilka pod choinką lalka i piłka Choinka wg Viki  Dziś choinka wciąż zielona pod choinką masz iphona

Miasto nocnym rankiem, rysowała Viki lat 4,5  Dwadzieścia dziewięć  osób tylu ludzi z rana mijałam jadąc autem przez miasto sama pierwszy autobus jechał puściutki cały lecz na powrotnej drodze na przystanku osoby już stały

#czterolistnakoniczyna Szczęście liczone na kilogramy Mierzone w metrach Na sztuki rozdane Jesteś szczęśliwy bo szczęście masz w sobie i nawet jeśli nikt się nie dowie Ty wiesz najlepiej Sobie zaufaj i więcej szczęścia nie szukaj I więcej szczęścia nie szukaj bo masz je przy sobie Nosisz w kieszeni i nawet jak stare jeansy na garnitur zmienisz i nawet jak  masz armaniego koszulę ubraną Szczęścia masz w sobie litrów tyle samo!

Viki i mama Oczy strapione Oczy wesołe Oczy zakryte łzami Słowa pasują Każdy metr życia Choć nie pasują czasami Myśli Zdarzenia Dziwne bywają Tak to powiedzieć najprościej Gdy kochasz kogoś, a czasem ranisz Nie mogąc powstrzymać złości Lecz miłość taka jest na szczęście Że w kółko przez życie się toczy Kwiatki na Dzień Matki I choć mówiłeś w drugiej osobie Dziś patrzysz jej głęboko w oczy I mamą nazywasz swą ukochaną I dajesz w prezencie kwiaty Tak to już bywa z miłością do matki Dajemy ją na raty I tylko matka to zrozumie I tylko matka wybaczy Wystarczą proste dwa słowa krótkie ...choć miło by były kwiaty...

Uśmiech dziecka spowity łzami I strach pisany w eterze Są chwile w życiu gdy wierzę we wszystko Choć wtedy w nic nie wierzę Nie ufam sobie Ufam swym myślom Nadzieję mam na spełnienie Lecz stałam się już szarym człowiekiem Czy mogę to zmienić westchnieniem...?

Targasz moimi zmysłami Mówisz mi że to oni Że nie chcesz, że mnie kochasz Wiec dlaczego wciąż szlocham Brzmi banalnie Dlaczego? Bo wszystko do niczego Tak właśnie tak po prostu To nie jest marudzenie To nie jest mój pesymizm To tylko faktów stwierdzenie Poważnie?  zbyt poważnie? Ach bo to tylko zabawa Żart taki choć nikt się nie śmieje, a miało być weselej...

Ponad tydzień temu zaczęłam swoje wyzwanie - kobieta idealna w 9 dni. Wyzwanie trwa na żywo, więc na żywo je relacjonuję. I jak widzicie wygląda to tak, że od ponad tygodnia trwa przerwa w organizowaniu idealnego życia. Najwidoczniej tak być musi:) Ale jak widzicie na załączonym obrazku - przerwa wpływa na wyzwanie idealnie;) W każdym razie, w tym czasie nie zmuszam się do niczego, Robię co trzeba - dzieje się samo:) I skutkuje, a to najważniejsze:) Jak wiecie, mam problem z rannym wstawaniem. I oto dziś w końcu nastąpił przełom. Wstałam wraz z pierwszym sygnałem telefonicznego budzika, czyli kilkanaście minut przed godziną szóstą! Nie pamiętam, kiedy poprzednio nastąpiło to zdarzenie. Odkąd wróciłam do pracy najemnej, to chyba nigdy ;) - zawsze są te pięciominutówki, które potrafią trwać nawet 1,5 godziny! A dziś -  jak ten skowronek, jak ta proca - na dźwięk buzikowego sygnału bezproblemowo wstałam z łóżeczka...i gdyby nie fakt, że dziś dzień wolny od pracy - byłaby...

Idealny dzień na wpis. I to by było na tyle w kwestii idealności:) Nadal niezorganizowana, chaotyczna, robiąca tysiąc rzeczy na raz, a zapominająca o tej tysiąc pierwszej - najważniejszej:) Ale najważniejsze, że zaliczyłam pierwszy etap pierwszego kroku. Dzięki temu wiem, jak powinny wyglądać kolejne etapy w przypadku problemu takiego jak mój, czyli porannego doboru ubrań, mianowicie:

Dziś jestem chora, mam iść do doktora, a spacer po dworze na pewno nie pomorze. Siedzenie w poczekalni wśród bakterii i wirusów to ostatnia rzecz, którą zrobię z musu :( Przedtem jednak powinnam się zarejestrować, lecz telefon milczy - już mnie boli głowa... ..i problem kolejny w głowie się pojawia - iść w ciemno? się prosić? - choć lekarz cię spławia...?

...święta święta i po świętach na porządki przyszedł czas chociaż przecież przed świętami sprzątaliśmy dom nie raz czy nie macie też przypadkiem, że sprzątacie w kółko wciąż i choć było "wylizane" znów narzeka na Was mąż bo szklanka po herbacie stoi sobie znów na blacie i choć stoi tu od rana awantura murowana na 100% to ta z wczoraj nie umyłaś jej wieczorem fleja jesteś niesłychana bo herbatę piłaś z rana

...wiem już że to nie jest miłość nie taka jak by się wszystkim wydawało to fascynacja czymś czymś co było pragnieniem a stało się nierealną rzeczywistością Love is everywhere ktoś podaje dłoń a moja dłoń drży i boję się podać swoją ale już wiem, że to nie strach... ktoś pomyśli, że przestałam siebie kontrolować a ja jeszcze nigdy w życiu nie stawiałam tak niepewnych kroków ale już wiem, że to nie strach... pozory mylą, a życie to jeden wielki zbieg okoliczności wystarczy mieć oczy szeroko otwarte, a świat sam pokaże co ma nam do pokazania, a my już będziemy wiedzieć co mamy do pogadania...

Moja mała Viktoria skończyła dziś 3 latka - na początek taki mały misz-masz z tej okazji:) 3 latka mojej Viktorii! Był tort, świeczki, sto lat, były prezenty, życzenia, zaproszenia na urodzinowe przyjęcie - ale o tym innym razem:) Był też prezent dla mnie - Viki jak nigdy - zasnęła przed 21 - a ja mam troszkę czasu dla siebie... buziaki:)

Na pewno pamiętacie bajkę Fredry o tym jak Cygan ugotował Babie Zupa z Gwoździa - ja czasem też gotuję taką zupę - a w zasadzie danie:)  Jednym słowem - moje gotowanie często przypomina wszystkiego co pod ręką do garnka wkładanie:) Efekty różne tego bywają - na szczęście domownicy zazwyczaj wszystko zjadają, a przy ty nie marudzą zbyt wiele, więc dziś się z Wami takim przepisem podzielę:) Danie z gwoździa, czyli zapiekanka jako gwóźdź obiadu:)